…… सन्जिव पौडेल

आज म तिमीलाई
मेरो जिन्दगीको
एक उपहार दिन चाहन्थेँ
आकाशका तारा गनेर
धर्तीको मनोरम काखमा बसेर
म धर्ती विर्सन चाहन्थेँ
म आकाश भेट्न चाहन्थेँ
मेरो विश्वास
मेरो जीवनको एक मीठो सङ्कल्पले
त्यो उडान गर्न सकेन
ती रहर फेरि पनि रहरमै सीमित रहे ( पुरा पढ्नको लागि यहाँ थिच्नु होस्…)

 सञ्जिव पौडेल

विहानै,
सवेरैको चिसो वतासमा
हिमालको सुनौलो र चोखो हिउँमा,
लालीमा छर्दै जागरण भर्ने
सूर्यको पहिलो किरणमा
भेटिन्छे ऊ र
सुरु हुन्छ मेरो दैनिकी । ( पुरा पढ्नको लागि यहाँ थिच्नु होस्…)